Osmose verschijnsel

Osmose is een natuurlijk verschijnsel dat al meer dan 200 jaar bekend is. Het verschijnsel osmose treedt op wanneer water met een lage zoutconcentratie d.m.v eem semi-permabel (halfdoorlaatbaar) membraan wordt gescheiden van water met een hoge concentratie zout.

Semi-permabel wilt zeggen dat het water wel. maar de zouten niet het mebraan (filter) kunnen passeren. Beide vloeistof kolommen staan even hoog. In deze situatie stroomt zuiver water spontaan van de ene kolom (met lage concentratie) door het membraan naar de andere kolom met de hoge concentratie.

Dit verschijnsel heet osmose of diffusie. Deze stroming gaat door tot er een hoogteverschil is bereikt dat gelijk is aan de osmotische druk van de zoutoplossing.

De osmotische druk is afhankelijk van de concentratie en de temperatuur van beide vloeistoffen (de werking van de nieren is hiervan een treffend voorbeeld).

Omgekeerde osmose

Als er een druk wordt uitgeoefend op de zoutoplossing die gelijk is aan de osmotische druk dan is het geheel in evenwicht. Er stroomt geen water door het membraan. Wordt de druk verhoogt dan zal zuiver water door het membraan stromen, de zouten blijven achter in het membraan. Zij kunnen het semi permeabel membraan niet passeren. De waterdruk bij dit continue proces bedraagt meestal 14 bar.

Derhalve zijn osmose instalaties altijd voorzien van een hoge druk pomp welke het onzuivere water onder druk zet om het water door de membraanwand te persen, met achterlating van de zouten. Tijdens dit proces wordt het vervuilde (water waar de overgebleven zouten en mineralen zich in bevinden) via een deelstroom geloosd via het riool.

Omgekeerde osmose zorgt in een behandeling voor de fysisch-chemisch en bacteriologische zuivering van water. Het is een continue procede waar geen enkel chemisch, vervuilend product wordt gebruikt.

Het omgekeerde osmose procede verwijdert: - tot 98% van de minerale zouten - tot 98% van de zware metalen - tot 99,99% van de bacterien en vriussen